Vrijdag 17-1-2020 was het weer zo ver: de clash van VV Dash tussen de herenteams 2 en 3 stond op het programma. Het hele seizoen keken wij van H3 hier naar uit, met name doordat heren 3 toch wel een beetje de underdog is. Heren 2 staat op een stevige koppositie in de ranking en heren 3 moet knokken voor een positie in de middenmoot. Dit neemt niet weg dat de strijdlust bij heren 3 goed aanwezig was, want we hadden immers nog een appeltje met ze te schillen. De eerste wedstrijd tussen heren 2 en heren 3 was namelijk geëindigd in een 3-1 overwinning in het voordeel van heren 2. Tijdens de eerste wedstrijd hadden wij het gevoel dat er meer in zat. Desalniettemin waren wij erg blij met het ene puntje dat we toen gepakt hebben. Dit punt hebben we gevierd alsof we de overwinning te pakken hadden.

De Nevobo plant de wedstrijden tussen teams van dezelfde vereniging altijd vroeg in de seizoenshelften om matchfixing uit te sluiten. De teams zouden het op een akkoordje kunnen gooien, mocht het nodig zijn, maar dan onderschat de Nevobo het derde herenteam van VV Dash! Wij waren gebrand om deze wedstrijd te winnen, want niets is mooier dan het ‘op-papier-sterkere’ herenteam te verslaan.

De strijd tussen de herenteams begon een aantal dagen van te voren. Over en weer en op de app werden intimiderende grapjes gemaakt. De voorzitter van de vereniging, die zelf in heren 2 speelt, kon niet aanwezig zijn bij de wedstrijd vanwege zijn werk. Hij stuurde vooraf in de groepsapp van hun team het bericht: “Mannen, ik kom aan het einde van de wedstrijd langs om te proosten op de overwinning. Zelf zit ik ook in de groepsapp van heren 2, omdat ik af en toe in het team inval. Ik heb de voorzitter even op zijn hart gedrukt dat hij de underdog vooral niet moet onderschatten!

Toen was het zo ver: matchday! Kwart over zeven moesten we aanwezig zijn voor de voorbereidingen. Het zeer gebrande en gefocuste heren 3 vertrok direct de kleedkamer in onder luid gezang van Freddie Mercury himself. Hij en zijn bandleden van Queen zongen ons luidkeels: “We are the champions” toe, waardoor we er als team helemaal klaar voor waren. Zelf zongen we luidkeels mee, waardoor we duidelijk beseften dat wij het maar beter bij volleyballen kunnen houden. Een deelname aan The voice of Holland moeten we maar achter wegen laten.

Heren 3 was het eerste team dat voltallig aanwezig was in de zaal en vol goede moed begonnen we aan de warming up. Ondanks dat we erg gebrand waren op de verwinning, heerste er een gemoedelijke sfeer. Het was duidelijk dat we er erg veel zin in hadden. Later toen heren 2 binnen kwam, zagen we naar onze mening toch wel wat gespannen gezichten. Bij heren 2 stond er immers wel iets op het spel. Zij willen erg graag kampioen worden en kunnen de punten dus wel gebruiken. Na de warming up en het inspelen, begonnen we aan het inslaan. Aan beide kanten werd er hier en daar hinderlijk schuin over het net geslagen. Over en weer was het woordje RECHTDOOR opvallend vaak te horen.

Na het inspelen en de inspirerende woorden van onze coach en trainer begonnen we vol goede moed aan de wedstrijd. Deze begon opvallend goed, want al snel stond heren 3 op een voorsprong van enkele punten. Helaas kwam heren 2 snel langszij en op een voorsprong, Een paar tactische wissels bij heren 3 mocht niet meer baten. De set werd door heren 3 verloren met 19-25. Maar ondanks het verlies, waren we tevreden. Er werd goed verdedigd en goed aangevallen. Heren 2 is nu eenmaal een klasse sterker, dus we waren best tevreden met het resultaat.

Desalniettemin, waren we nog meer gebrand om de tweede set te winnen. We kregen een paar goede tips mee van de coach en gingen er weer vol voor. Ditmaal liep het bij heren 3 nog wat soepeler. Er werd aan onze kant zeer goed verdedigd en de aanvallen liepen goed en tegelijkertijd liep de spanning bij heren 2 op. Zij kregen de bal niet goed onder controle, de passes liepen niet lekker en hun aanvallen werden een paar keer goed geblokkeerd. Hierdoor liepen we steeds verder uit. Zelfs nadat heren 2 een uiterst sterke wissel doorvoerde, konden ze de set niet meer naar hun hand zetten. Warempel, we wonnen de set met 25-17! Vol vreugde liepen we het veld uit. Blij met het behaalde punt. We hadden de wedstrijd van het begin van het seizoen geëvenaard (ook toen werd de tweede set gewonnen).

De derde set vonden we het tijd worden om echt leuk te gaan ballen. Frank, die slechts twee maanden met ons mee trainde, wilden we ook lekker laten ballen en we stelden hem op. Natuurlijk werd dit gezien door heren 2 en ging de service direct richting Frank. Frank liet even zien wat hij in de afgelopen twee maand geleerd had en passte de bal keurig naar de spelverdeler. Een aanval volgde en hoppa, punt voor heren 3. Zo ging het door tot ongeveer halverwege de set. De coach vond het toen tijd worden dat we iets meer gas gingen geven en onder luid applaus werd Frank vervangen door Sander. Heren 3 bleef gas geven, waardoor heren 2 moeite had met bij blijven. We bleven de voorsprong houden in deze set en heren 2 kon net genoeg gas geven om bij te blijven, waardoor het misschien wel de spannendste set van de wedstrijd werd. We vochten er ons doorheen en tot onze grote verbazing wonnen we ook de derde set. Dit keer met 25-23. Vol ongeloof verlieten we het veld en feestten alsof we de wedstrijd hadden gewonnen

Deze vreugde heeft ons waarschijnlijk de das om gedaan. We begonnen de vierde set in een roes van de 2-1 voorsprong, waardoor het bij ons niet meer lekker liep. Passes kwamen niet meer aan bij de spelverdeler en de aanval werd niet meer afgemaakt. Hier maakte heren 2 dankbaar gebruik van en met een riant verschil van 15-25 wonnen ze de vierde set. Maar toch, de wedstijd kon voor ons niet meer stuk. We hadden twee punten gehaald, iets wat nog geen enkel ander team bij ons uit de competitie had gedaan.

Onze trainer/coach herinnerde ons er nog even aan dat de wedstrijd nog niet gespeeld was. Het is 2-2, er komt een beslissende vijfde set. Daar wilden we voor gaan. Maar helaas, ook hier kwamen we moeilijk in het spel. We maakten hier een daar wat foutjes, waardoor het eigenlijk een omgekeerde derde set was. We hobbelden achter heren 2 aan, waardoor ze aan het einde van de set de voorsprong konden vergroten. De set eindigde daarom ook in 11-15. Heren 2 had de wedstrijd gewonnen met 2-3.

Toch keken wij van heren 3 met veel plezier terug op de wedstrijd. We hadden twee punten van heren 2 afgepakt. We hebben de punten verdubbeld ten opzichte van de eerste wedstrijd en hebben heren 2 laten zien dat we niet voor één gat te vangen zijn. Dus zoals eerder geschreven: onderschat nooit de underdog!!! Na de wedstrijd bedankten we het toch wel zeer uitgebreide publiek. Nooit eerder heeft een wedstrijd van heren 2 of heren 3 zoveel publiek getrokken.

Tijdens het douchen, vierden we nog even na dat we 2 punten van heren 2 hadden afgesnoept. Oké, we hadden verloren, maar het voelde voor ons als een overwinning. Daarom zongen we tijdens het douchen nogmaals luid: “We Are The Champions” en gingen vervolgens met een brede glimlach naar de kantine toe voor de wel bekende derde helft. Of in ons geval: de zesde set. Dan kun je goed zien dat, ondanks de battle tussen de twee teams, we toch een hechte vereniging zijn. De tafels werden aan elkaar geschoven en er werd nog tot laat in de nacht samen nagepraat en gedronken.  We zijn samen als één herenlijn en we kennen eigenlijk geen scheiding tussen heren 2 en 3. We voeren als vereniging geen strijd, maar we hebben alleen maar plezier. Het was een hele mooie wedstrijd. Heren 2 heeft weliswaar gewonnen, maar heren 3 heeft laten zien dat zij meer zijn dan het instapteam van de vereniging.

Groet Ronald Heren 3